Toen het dropship je uit de verstikkende duisternis van metrolijn 15B tilde, leek het voorbij. Het voelde alsof je ontsnapt was aan de hel die onder de stad leefde. Maar de vlucht naar de oppervlakte bracht geen verlossing. Iets ging mis. De lucht trilde, motoren gierden, en het volgende moment werd alles zwart.

De crash sloeg de stad open als een wond. Radioactieve kristallen groeiden uit het puin. De overlevenden die te dichtbij kwamen, veranderden. Hun huid verbrandde, hun ogen gloeiden, hun honger groeide tot er niets menselijks meer overbleef.

Nu ben je weer terug in de hel, maar dit keer is er geen tunnel om je te verbergen. Tussen de brandende torens moet je vechten voor elke seconde. De radio kraakt: ergens bovenin wacht een nieuw dropship, de laatste hoop op ontsnapping.